تاریخ حسابرسی قبلی و نتایج آن.

حسابرسی قبلی

.

 تاریخ حسابرسی قبلی و نتایج آن.

راه­های گوناگونی برای دخالت دادن عوامل مختلف خطر برای تصمیم­گیری درباره ترتیب یا اولویت­بندی لازم وجود دارد. یک روش ساده اما منظم و سیستماتیک که در سازمانهای فراوانی بطور موفقیت آمیز اعمال شده است به شرح چهار مرحله زیر می­باشد:

1- انتخاب مهمترین پنج عامل خطر برای هر قسمت سازمان

2- امتیازبندی هر قسمت براساس تک تک عوامل خطر. معیار امتیاز را از 1 تا 5 در نظر بگیرید امتیاز 5 معرف بالاترین خطر و امتیاز 1 معرف پایین­ترین خطر امتیاز 3 معرف خطر متوسط یا به معنای خطر نامعلوم است.

3- جمع امتیازهای هر قسمت را به منظور تعیین امتیاز خطر محاسبه کنید. جمع امتیاز 25 یعنی 5 امتیاز برای هر 5 عامل خطر معرف بالاترین خطر برای قسمت مورد رسیدگی خواهد بود.

4- قسمتها را بر حسب جمع امتیاز آنها مرتب کنید یا اولویت بندی کنید.

حسابرسان در مواردیکه بین جمع امتیازها همبستگی یا TIE وجود دارد سایر عوامل خطر را نیز برای مرتب کردن قسمتها مورد توجه قرار می­دهند. برای مثال تعداد ساعات لازم برای تکمیل حسابرسی، نمونه­ای از عامل همبستگی است. با ثابت فرض کردن سایر شرایط توازن بین منافع و مخارج با ساعات لازم کمتری بهبود می­یابد. عوامل همبستگی دیگری که می­توان در نظر گرفت سطوح سازمانی در سازمانهای مختلف است. حسابرسی معمولاً در سطوح بالاتر دارای اثر بیشتری است تا سطوح پایین­تر زیرا هر گونه تغییر در سطوح بالا به سطوح پایین­تر نیز رسوخ می­کند. سایر عوامل خطر مندرج در لیست 18 تایی نیز می­تواند برخی از این همبستگی­ها را از بین ببرد.

حسابرسان با توجه به تجربه­ای که از قسمت مورد رسیدگی بخصوص دارند و در صورت لزوم اطلاعات اضافی که از مدیریت و سایر منابع بدست می­آورند خطر را ارزیابی می­کنند.

حسابرسان بهتر است پس از پایان مرتب کردن قسمتها این اولویت بندی را بطور مقایسه­ای بین قسمتها مورد بررسی قرار دهند تا از منطقی بودن آن اطمینان یابند. هر ترتیبی را در مقیاس بزرگتر آن در سطح سازمان به دقت نگاه کنیم ممکن است تغییر کند. چنین بررسی کلی می­تواند حسابرسان را به کنترل هر گونه عدم یکنواختی ممکن در این فرایند توانا سازد.

در بیشتر سازمانها از روشهایی برای مرتب کردن قسمتهای قابل حسابرسی استفاده می­شود که کمتر منظم و سیستماتیک است. معمولاً حسابرسان و گاه مدیریت به دور هم گرد می­آیند تا قسمتهای قابل حسابرسی و خطرهای قیاسی آنها را بطور غیر رسمی مورد توجه قرار دهند. سیاستهای درون سازمانی اغلب بر انتخاب قسمتها اثر می­گذارد.

روشهای تحلیلی مشابه آنچه در بالا آمد نیز در برخی واحدهای حسابرسی داخلی با موفقیت بکار گرفته شده است. مزیت این روش در نظر گرفتن چندین عامل اصلی موثر بر خطرهای سازمان بطور همزمان است. این توجه حسابرسان را در انتخاب قسمتها برای یک دوره بودجه­ای یاری می­کند و از توان اثرگذاری سیاستهای سازمانی یا دیگر عوامل مشابه بر فرایند انتخاب قسمتها می­کاهد.

مثال: قسمتهای بالقوه قابل حسابرسی شرکت سرزمین چوب در ستون سمت راست شکل 7-5 آمده است. مهمترین پنج عامل خطر مربوط به موسسه­های تولیدی در سطر بالای جدول آمده است. امتیاز هر یک از پنج عامل خطر برای هر قسمت مشخص شده است. دو ستون آخر سمت چپ جدول جمع امتیاز هر قسمت و ترتیب آن را بر حسب جمع امتیازها نشان می­دهد. بدیهی است که امتیاز هر عامل خطر مربوط به هر یک از قسمتهای قابل حسابرسی با یکدیگر فرق می­کند.

حسابرسان با بررسی مقایسه­ای ترتیب قسمتها از منطقی بودن آن اطمینان می­یابند. حسابرسان پس از این می­توانند فرایند انتخاب قسمتهای مورد رسیدگی را برای دوره بودجه­ای، تکمیل کنند.

بدیهی است که حسابرسان می­توانند هر عامل خطری را، شامل آنهایی که در استانداردها آمده است و فکر می­کنند مناسب اوضاع است، انتخاب کنند.

کار دیگری که می­تواند به این فرایند کمک کند، تهیه شرح توجیهی و مختصر هر اولویت­بندی است. این کار به ویژه زمانی به درد بخور است که در مورد برخی قضاوتها (یا تصمیم­های گرفته شده)، پرسشی مطرح می­شود.

عیب این کار، حجم زیاد آن در سازمانهای بزرگ است.

مرحله چهارم: گزینش قسمتهای مورد رسیدگی در یک دوره بودجه­ای

دیدگاهتان را بنویسید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای مورد نیاز با * مشخص شده است

نوشتن دیدگاه

اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در print

عضویت در خبر نامه

مقاله های مرتبط

اهمیت مشاوره مالیاتی

اهمیت مشاوره مالیاتی

اهمیت مشاوره مالیاتی تمامی مشاغل نیازمند دانش مشاور مالیاتی و وکیل مالیاتی و اهمیت مشاوره مالیاتی برای روبه رو شدن با قانون مالیات سازمان امور

ادامه مطلب »
درخواست خود را بنویسید ...
ما را در نقشه بیابید ...